Het virus kreeg een gezicht

Vandaag een jaar geleden werd hier in Duitsland officieel de eerste COVID-19-infectie vastgesteld. De afgelopen weken kreeg het virus voor ons een gezicht.

Notitie van op
Tag: #dagboek

COVID-19
Coronavirus Disease 2019 (foto van Martin Sanchez via Unsplash)

Ondanks de beperkingen die vanwege de pandemie noodzakelijk zijn, konden Toos en ik nog veel blijven doen van wat we anders ook gedaan zouden hebben. We informeerden ons voortdurend over de pandemie, bijvoorbeeld bij het RKI (het Duitse RIVM) en door te luisteren naar de podcasts van Christian Drosten, Heinz-Wilhelm Esser en Marion Koopmans. Ik las nog weer eens de geschiedenis van de Spaanse griep en bekeek de verrassend actuele voorspellingen in de Pandemie-documentaire op Netflix. Ik bestudeerde de achtereenvolgende maatregelen van de Duitse overheden en deelde die informatie via onze dorps-WhatsAppgroep en op de dorpswebsite. Ik volgde de besmettingscijfers van de Hochsauerlandkreis, waarin wij wonen. We gebruiken de Corona-Warn-App en vullen het contact-dagboek in. We houden ons vol begrip aan de hier geldende beperkingen en de AHA-regels.

Desondanks bleef het virus vorig jaar iets abstracts. We weten dat het er is, we weten dat we nog lang geduld zullen moeten hebben tot de wereldbevolking gevaccineerd zal zijn. Maar het bleef buiten onze eigen directe leefwereld.

Kort voor kerst stond zij nog bij ons voor de deur om ons met een koektrommel vol zelfgebakken pl├Ątzchen fijne kerstdagen te wensen. We spraken, met de nodige afstand, hoopvol over een toekomst waarin we elkaar weer regelmatig bij dorpsactiviteiten en bezoekjes zouden spreken.

Begin dit jaar spraken wij haar per telefoon. Tijdens kerst was de familie besmet met COVID-19. Haar man en een zoon lagen in het ziekenhuis. Een week later lag ook zij op de intensive care. Kort na elkaar zijn haar man en zijzelf in het ziekenhuis overleden.

Vorige week belden we ineens frequenter dan voorheen met onze familie in Nederland. Mijn schoonzus had verschijnselen en liet zich testen. Positief. Zij had mijn zwager en zijn vrouw kort tevoren met hun verhuizing geholpen. Zij deden daarom ook een test. Ze bleken beide COVID-19 te hebben. Zij hoeven allen niet naar het ziekenhuis en zijn nu thuis in quarantaine. Toch blijft het spannend hoe de ziekte zich verder bij hen zal ontwikkelen.

Dit jaar is nog geen maand oud. In die korte tijd was het virus plots niet meer abstract. Het virus kreeg voor ons een gezicht.